Lotnisko Madryt Barajas MAD

Aeropuerto de Madrid-Barajas (kod IATA: MAD, ICAO: LEMD) to ogromny międzynarodowy port lotniczy położony dwanaście kilometrów na północny-wschód od centrum historycznej stolicy Hiszpanii – Madrytu. Port ten jest jedynym położonym tak blisko stolicy państwa w całej Europie.

W 1928 roku rząd hiszpański wysunął propozycję utworzenia narodowego cywilnego przemysłu lotniczego. Pomysł budowy lotniska w stolicy wniknął niemal natychmiastowo, stąd między innymi miały kursować samoloty linii Iberia do Sevilli i Barcelony. Na miejsce powstania lotniska wybrano tereny niedaleko miejscowości Bajaras, ze względu na dogodne położenie oraz słabe zaludnienie w tych okolicach. Projekt wykonał architekt Luis Gutiérrez Soto wraz z inżynierem Marqués de los Álamos. Oficjalne otwarcie tak lotniska jak i samego ruchu powietrznego nastąpiło 22 kwietnia 1931 roku, natomiast pod koniec roku 1933 Líneas Aéreas Postales Españolas (LAPE) rozpoczęło loty komercyjne, otwierając trasę do Barcelony. Pierwsze loty międzynarodowe miały miejsce na początku lat 40'. Na lądowisku powstało ogromne białe logo z nazwą lotniska, do pierwszego terminala pasażerskiego w niedługim czasie dołączył budynek Klubu Lotniczego, a później hangary.

W latach 50' lotnisko posiadało już pięć pasów startowych. Ze względu na swe dogodne położenie oraz wzrost zainteresowania turystycznego, z roku na rok ilość pasażerów korzystających z portu wzrastała, osiągając w połowie wieku nieprawdopodobną liczbę połowy miliona. W roku 1954 hiszpańskie linie Iberia wypuściły stąd pierwszy samolot o prędkości ponaddźwiękowej, który przebył trasę z Madrytu do Nowego Yorku w niewiele ponad trzy godziny. W trzy lata później, ze względu na swoje warunki parkowania i lądowania, lotnisko Madryt-Bajaras otrzymał pierwszą klasę w Międzynarodowym Planie Portów Lotniczych. Ze względu na zwiększające się loty samolotami o silnikach odrzutowych konieczna była modernizacja i zmniejszenie liczby pasów startowych. Od roku 1965 rozpoczęto przebudowę dążącą do dwóch, skrzyżowanych i utwardzonych dróg.

Zdecydowanym kamieniem milowym w inwestycji lotniska był rok 1982 (jak zresztą w większości hiszpańskich inwestycji) – rok Pucharu wiata w Hiszpanii. Na tę okazję odnowiono terminal lotów krajowych i włożono sporo pracy w modernizacją budynków. W XXI wiek Madryt-Bajaras weszło z jednymi z najlepszych wyników pod względem przepływu pasażerów obsługi linii lotniczych, budową nowych terminali i dwóch nowoczesnych pasów startowych, których inauguracja odbyła się 5 lutego 2006 roku.

Z czterech powstałych tu terminali, pierwszy i czwarty stanowią najprawdopodobniej w największym stopniu o statystykach lotniska. Terminal 1 obsługuje linie lotnicze z całego świata, także te niskobudżetowe (easyJet, Germanwings, Norwegian, Ryanair), Terminal 2 obsługują linie airBaltic, Air Berlin, Air Europa, Air France, Alitalia, KLM Royal Dutch Airlines, Scandinavian Airlines System, Spanair i TAP Air Portugal, natomiast Terminal 3 – Aerolineas de Baleares (do Palma de Mallorca), Lagun Air (w kierunku na León), Pyrenair (Huesca), TAER Andalus (Cordoba) i Spanair (jedynie do i z Barcelony). Ogólnie te trzy terminale stanowiąc lądowiska dla linii należących do grup Sky Team, Star Alliance oraz Air Europa. Ostatni Terminal 4, podzielony na budynek główny (T4) i boczny (T4S) to drugi na świecie pod względem wielkości (po Hongkongu) terminal, który jest bazą dla hiszpańskich linii Iberia oraz członków Oneworld.

Od wielu lat port lotniczy Madryt-Bajaras stanowi także ciekawe centrum kulturalne. Organizowane były tu niejednokrotnie wystawy czasowe nowoczesnych artystów, konkretne terminale posiadają także swoje wystawy stałe. Oddział kulturalny zarządu lotniskiem organizuje zorganizowane wycieczki z przewodnikiem tak pod Madrycie, jak i po samym lotnisku, budynki są także dokładnie prezentowane wycieczkom szkolnym, praktyki odbywają tu studenci różnorodnych kierunków z całego świata.